Shloka 21
Karna Reproves Shalya; Brahmin Reports on Bāhlīkas; Shalya’s Universalizing Rebuttal (कर्ण–शल्य संवादः)
दुर्योधनं ततो दृष्टवा पाण्डवेन भुशार्दितम् । पराक्रान्तान् पाण्डुसुतान् दृष्टयवा चापि महारथ:,किंतु उस समय पाण्दुपुत्र युधिष्ठिरद्वारा दुर्योधनको अत्यन्त पीड़ित होते और पाण्डुपुत्रोंको पराक्रम प्रकट करते देखकर भी महारथी कर्णने क्या किया?
duryodhanaṃ tato dṛṣṭvā pāṇḍavena bhṛśārditam | parākrāntān pāṇḍusutān dṛṣṭvā cāpi mahārathaḥ |
تب پاندَو کے ہاتھوں سخت ستائے ہوئے دُریودھن کو دیکھ کر، اور میدانِ جنگ میں پاندو کے بیٹوں کی دلیری و پرाकرم کو ظاہر ہوتے دیکھ کر، وہ مہارتھی کرن—اپنے فریق کی وفاداری اور دھرم کے دباؤ کے بیچ—آگے کیا کرنے لگا؟
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral tension of warfare: when one witnesses suffering on one’s own side and the strength of the opponent, one’s response tests loyalty, courage, and discernment within kṣatriya-dharma. It frames Karna’s impending choice as an ethically charged reaction to visible consequences of conflict.
Sañjaya reports that Duryodhana is seen as badly hurt by a Pāṇḍava (contextually Yudhiṣṭhira), while the Pāṇḍavas are pressing forward with valor. This observation sets up Karna’s next move in the battle narrative.