Shloka 1
कर्णपर्व — चतुर्दशोऽध्यायः
Arjuna’s Suppression of the Saṃśaptakas; Kṛṣṇa’s Strategic Admonition; Battlefield Inventory
््ज-्अ ्ःः बछ। जज :अ पजञ्चदशो<् ध्याय: अश्वत्थामा और भीमसेनका अदभुत युद्ध तथा दोनोंका मूर्च्छित हो जाना संजय उवाच भीमसेनं ततो द्रौणी राजन् विव्याध पत्रिणा । परया त्वरया युक्तो दर्शयन्नस्त्रलाघवम्,संजय कहते हैं--राजन्! तदनन्तर द्रोणकुमार अश्वत्थामाने बड़ी उतावलीके साथ अस्त्र चलानेमें अपनी फुर्ती दिखाते हुए एक बाणसे भीमसेनको बींध डाला
sañjaya uvāca | bhīmasenaṃ tato drauṇī rājan vivyādha patriṇā | parayā tvarayā yukto darśayann astralāghavam |
سنجے نے کہا—اے راجن! اس کے بعد درون کے بیٹے اشوتھاما نے شدید عجلت میں، ہتھیار چلانے میں اپنی پھرتی دکھاتے ہوئے، ایک ہی تیر سے بھیم سین کو چھید ڈالا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, technical brilliance and speed (astralāghava, tvarā) can dominate the moment; yet the narrative frame—Sañjaya reporting to Dhṛtarāṣṭra—keeps attention on the grave ethical cost of a conflict where kin strike kin.
After the battle sequence turns to Aśvatthāmā’s engagement, he rapidly demonstrates his weapon-skill and wounds Bhīma by piercing him with an arrow.