Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
सुनीतैरिह सर्वार्थि्दैवमप्यनुलोम्यते । ते वयं प्रवरं नृणां सर्वैर्गुणगणैर्युतम्
saṃjaya uvāca | sunītair iha sarvārthair daivam apy anulomyate | te vayaṃ pravaraṃ nṛṇāṃ sarvair guṇagaṇair yutam |
سنجے نے کہا—یہاں اگر ہر کام اچھی پالیسی اور درست، دھرم کے مطابق طرزِ عمل کے ساتھ کیا جائے تو دیو (تقدیر) بھی موافق ہو جاتی ہے۔ اس لیے، اے بھارت! ہم انسانوں میں برتر، تمام اوصاف کے مجموعے سے آراستہ کرن کو لشکر کے سپہ سالار کے منصب پر مسند نشین کریں گے؛ اور اسے سپہ سالار بنا کر دشمنوں کو کچل ڈالیں گے۔
संजय उवाच
The verse asserts the Mahābhārata’s recurring nīti-idea that disciplined, ethical, and well-planned action (sunīti) can shape outcomes so strongly that even ‘daiva’ (destiny) appears to turn favorable—emphasizing human agency guided by right policy.
Sañjaya reports a strategic resolve on the Kaurava side: they decide to consecrate Karṇa, praised as the foremost man endowed with many virtues, as the army’s commander, expecting that under his leadership they will defeat and crush the enemy.