Shloka 3
कर्णसेनापत्यारम्भः — Karṇa’s Appointment and the Report to Dhṛtarāṣṭra
Chapter 1
ते मुहूर्त समाश्वस्य हेतुभि: शास्त्रसम्मितै: । रात्यागमे महीपाला: स्वानि वेश्मानि भेजिरे,वे शास्त्रानुकूल युक्तियोंद्वारा दो घड़ीतक अश्वत्थामाको सान्त्वना देते रहे। फिर रात हो जानेपर समस्त भूपाल अपने-अपने शिविरमें चले गये इति श्रीमहाभारते कर्णपर्वणि जनमेजयवाक्यं नाम प्रथमो5ध्याय:
te muhūrtaṃ samāśvasya hetubhiḥ śāstra-sammitaiḥ | rātry-āgame mahīpālāḥ svāni veśmāni bhejire ||
وہ شاستر سے ہم آہنگ دلائل کے ذریعے کچھ دیر سنبھل گئے؛ پھر رات آتے ہی وہ سب راجے اپنے اپنے ٹھکانوں (لشکری قیام گاہوں) کو لوٹ گئے۔ یہ شری مہابھارت کے کرن پَرو میں ‘جنمیجَے-واکْی’ نام پہلا ادھیائے ہے۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Counsel and reassurance, especially in moments of crisis, should be grounded in śāstra-approved reasoning (śāstra-sammata hetu), reflecting the ideal that royal decisions and emotions alike are to be steadied by recognized ethical and intellectual standards.
After being consoled for a brief time through persuasive, tradition-consistent arguments, the assembled kings disperse when night arrives and go back to their respective quarters/camps, marking a pause in deliberation and action.