Shloka 8
नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
सुजिह्दां प्रेक्षमाणी च राजन् विवृतलोचनौ । क्रोधसंरक्तनयनौ निर्दहन्तौ परस्परम्,राजन! वे अत्यन्त कुटिलभावसे परस्पर आँखें फाड़-फाड़कर देख रहे थे और क्रोधसे लाल नेत्र करके एक-दूसरेको ऐसे देखते थे, मानो भस्म कर देंगे
sañjaya uvāca | sujihvāṃ prekṣamāṇī ca rājan vivṛtalocanau | krodhasaṃraktanayanau nirdahantau parasparam ||
سنجے نے کہا—اے راجن! وہ دونوں آنکھیں پھاڑ کر، غضب سے سرخ نگاہوں کے ساتھ، ایک دوسرے کو یوں گھور رہے تھے گویا باہم ایک دوسرے کو جلا کر راکھ کر دیں گے۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger distorts perception and turns the gaze itself into a weapon—suggesting an ethical warning: when krodha dominates, one’s intent becomes destructive, undermining restraint and dharmic judgment even before physical violence occurs.
Sañjaya describes two opponents locked in a mutual, rage-filled stare—eyes wide, bloodshot—glowering at each other as if they could burn one another by sheer fury, signaling an imminent clash and the escalation of enmity on the battlefield.