Shloka 29
भीमसेन-दुर्योधन-प्रहारः तथा घटोत्कचमायाप्रादुर्भावः | Bhīmasena–Duryodhana Clash and the Manifestation of Ghaṭotkaca’s Māyā
गदाश्न विमलै: पट्टे: पिनद्धा: स्वर्णभूषितै: । पतन्त्यस्तत्र दृश्यने गिरिशुड्रोपमा: शुभा:,सुवर्णभूषित निर्मल लोहपत्रसे जड़ी हुई सुन्दर गदाएँ पर्वत-शिखरोंके समान वहाँ गिरती दिखायी देती थीं
sañjaya uvāca | gadāś ca vimalaiḥ paṭṭaiḥ pinaddhāḥ suvarṇabhūṣitaiḥ | patantyas tatra dṛśyante giriśṛṅgopamāḥ śubhāḥ ||
وہاں سونے سے آراستہ اور بے داغ دھاتی پٹیوں سے جڑی ہوئی خوبصورت گدائیں گرتی دکھائی دیتی تھیں، گویا پہاڑوں کی چوٹیاں ہی ڈھہ رہی ہوں۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim irony of war: objects crafted for glory and power—gold-adorned weapons—end up scattered and falling, reminding the listener of the fragility of worldly splendor and the heavy cost of conflict.
Sanjaya narrates to Dhritarashtra the battlefield scene where splendid, gold-decorated maces, fitted with bright bands, are seen falling down, compared in appearance to mountain peaks.