भीष्म तोमर, नाराच और प्रास आदि धारण करनेवाले हाथीसवार, घुड़सवार तथा रथारोही योद्धाओंकी विशाल वाहिनीके साथ किरीटधारी अर्जुनसे भिड़ गये ।। आवन्त्य: काशिराजेन भीमसेनेन सैन्धव: । अजातशश्त्रुर्मद्राणामृषभेण यशस्विना
sañjaya uvāca | bhīṣmaḥ tomarān nārācān ca prāsādīn dhārayantaḥ hastisvārāḥ aśvasvārāḥ rathārohāś ca yoddhāḥ kirīṭadhāriṇam arjunam vipulāṃ vāhinīm āśritya samabhidudruvuḥ || āvantyaḥ kāśirājena bhīmasenena saindhavaḥ | ajātaśatruḥ madrāṇām ṛṣabheṇa yaśasvinā ||
تومر، پراس اور ناراج سے مسلح ہاتھی سواروں، گھڑ سواروں اور رتھ سوار یودھاؤں کی عظیم فوج کے ساتھ بھیشم کِریٹ دھاری ارجن سے جا بھِڑا۔ اور دوسرے محاذوں پر بھی مقررہ مقابلے ہوئے—آونتی کا شہزادہ کاشی راج کے سامنے، سِندھو کا جَیَدرتھ بھیم سین کے مقابل، اور اجات شترو یُدھشٹھِر مدروں کے نامور وِرشبھ سمان سردار کے روبرو آ کھڑا ہوا۔
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in wartime: leaders and champions deliberately seek direct engagement with worthy opponents, accepting personal risk as part of duty. It also shows how individual valor operates within the larger, morally weighty catastrophe of war.
Sañjaya reports that Bhīṣma’s forces—elephant, cavalry, and chariot troops armed with heavy missiles—rush to engage Arjuna. Simultaneously, other key matchups form: the Avanti warrior fights the king of Kāśī; Jayadratha confronts Bhīma; and Yudhiṣṭhira (Ajātaśatru) faces a famed champion of the Madras.