Shloka 3536
Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
निनाय समरे वीर: परलोकाय पाण्डव: । इसके बाद पाण्डुनन्दन वीरवर भीमसेनने समरभूमिमें घोड़े, ध्वज और सारथिसहित वीरबाहुको सत्तर बाणोंसे मारकर परलोक पहुँचा दिया
sañjaya uvāca | nināya samare vīraḥ paralokāya pāṇḍavaḥ |
میدانِ جنگ میں اس دلیر پانڈو نے اپنے دشمن کو پرلوک پہنچا دیا۔ اس کے بعد پانڈو کے بیٹوں میں برتر، زورآور بھیم سین نے رزم گاہ میں ویر باہو کو ستر تیروں سے—گھوڑے، علم اور سارتھی سمیت—گرا کر ہلاک کیا اور اسے پرلوک روانہ کر دیا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of kṣatriya-duty in war: valor is measured by steadfast action in battle, yet the ethical gravity remains—victory entails taking life, and the slain are spoken of as being sent to the ‘other world,’ reminding the listener of mortality and consequence.
Sañjaya reports that a Pāṇḍava hero dispatches an opponent in battle. The accompanying prose clarifies that Bhīma then kills the warrior Vīrabāhu with seventy arrows, also striking down his horse, banner, and charioteer, removing him completely from combat.