Shloka 34
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
तौ तत्र समरे शूरौ समेतौ युद्धदुर्मदौ । ददृशु: सर्वराजान: कुरव: पाण्डवास्तथा,युद्धमें उन्मत्त होकर लड़नेवाले वे दोनों शूरवीर उस समरभूमिमें एक दूसरेसे भिड़ गये। कौरव और पाण्डव दोनों पक्षोंके समस्त भूपाल उनका युद्ध देखने लगे
tau tatra samare śūrau sametau yuddha-durmadau | dadṛśuḥ sarva-rājānaḥ kuravaḥ pāṇḍavās tathā ||
وہ دونوں بہادر، جو جنگ کے جوش میں سرشار تھے، اسی میدانِ کارزار میں آمنے سامنے آ ٹکرائے۔ کورو اور پانڈو—دونوں طرف کے سبھی راجے ان کا دو بدو جنگ دیکھنے لگے۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warfare can intoxicate even heroes, turning combat into a consuming frenzy; it implicitly cautions that martial valor, when driven by durmada (reckless battle-pride), can eclipse restraint and ethical clarity, even as society (the gathered kings) looks on.
Sañjaya reports that two prominent warriors have met in direct combat on the battlefield, and that all the kings from both factions—the Kurus and the Pāṇḍavas—are watching their fight.