Shloka 14
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
क्षणेन भेरीपणवप्रणादा- नन्तर्दधु: शड्खमहास्वनाश्न | तच्छड्खशब्दावृतमन्तरिक्ष- 04-३0 के अप,क्षणभरमें भेरी और पणव आदिके शब्दोंको महान् शंखनादोंने दबा लिया तथा उस शंखध्वनिसे व्याप्त हुए आकाशमें (पृथ्वीसे) उठी हुई धूलोंका भयंकर एवं अद्भुत जाल-सा फैल गया तौतु तत्र पितापुत्रौ परिक्षिप्ती महारथौ | ददर्श राजन् पाज्चाल्य: सेनापतिररिंदम शत्रुदमन नरेश! पिता-पुत्र महारथी अर्जुन और अभिमन्युको शत्रुओंद्वारा घिरे हुए देख पांचालराजकुमार सेनापति धृष्टद्युम्मन कई हजार हाथियों और रथों तथा सैकड़ों-हजारों घुड़सवारों एवं पैदलोंसे घिरकर अपनी विशाल वाहिनीको आगे बढ़ाते तथा क्रोधपूर्वक धनुषकी टंकार करते हुए मद्रों और केकयोंकी सेनापर चढ़ आये
sañjaya uvāca | kṣaṇena bherīpaṇavapraṇādā antar-dadhuḥ śaṅkha-mahāsvanāḥ | tac-chaṅkha-śabdāvṛtam antarīkṣaṃ … | tataḥ tatra pitāputrau parikṣiptau mahārathau | dadarśa rājan pāñcālyaḥ senāpatir arindamaḥ |
سنجے نے کہا—ایک ہی لمحے میں بھیر ی اور پَنَو وغیرہ کی آوازوں کو عظیم شَنگھ ناد نے ہر طرف سے دبا دیا؛ اس شَنگھ کی گونج سے آسمان گویا ڈھک گیا۔ تب، اے راجن، پانچالیہ سپہ سالار—دشمن شکن—نے باپ بیٹے، مہارتھی ارجن اور ابھیمنیو کو دشمنوں میں گھرا ہوا دیکھا۔
संजय उवाच