Shloka 49
Adhyāya 6: Pañca-mahābhūta–guṇa-nirdeśa and Sudarśana-dvīpa
Five Elements, Sensory Qualities, and a Cosmographic Island
अचिन्त्या दिव्यसंकाशा प्रभोरेषैव संविधि: । उपासते यत्र सत्र॑ सहस्रयुगपर्यये,यह (सात धाराओंका प्रादुर्भाव जगत्के उपकारके लिये) भगवान्का ही अचिन्त्य एवं दिव्य सुन्दर विधान है। जहाँ लोग कल्पके अन्ततक यज्ञानुष्ठानके द्वारा परमात्माकी उपासना करते हैं
acintyā divya-saṅkāśā prabhor eṣaiva saṃvidhiḥ | upāsate yatra satraṃ sahasra-yuga-paryaye ||
سنجے نے کہا—یہ ربّ کی وہی ناقابلِ تصور، تابناک اور الٰہی تدبیر ہے۔ اس عالم میں لوگ ہزار یُگوں کی تکمیل تک جاری رہنے والے عظیم سَتر یَجْن کے ذریعے پرماتما کی پرستش کرتے ہیں۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that the Lord’s cosmic arrangement is inconceivable yet divinely ordered, and that sustained worship—symbolized by a long satra lasting a thousand yugas—belongs within that higher, providential order.
Sañjaya continues his description of a wondrous, divinely governed realm or phenomenon, explaining that there people engage in extended sacrificial worship (satra) across vast cosmic time, underscoring the grandeur of divine law beyond human calculation.