Shloka 31
Saubhadra under Concentrated Assault; Pārṣata’s Intervention and Escalation
अभिद॒द्राव वेगेन द्रोणस्प वधकाड्क्षया । आमिषार्थी यथा सिंहो वने मत्तमिव द्विपम्,तब सुन्दर बाँहोंवाले बलवान वीर धृष्टद्युम्नने चन्द्राकार सौ फुल्लियोंसे सुशोभित तेजस्वी और विस्तृत ढाल तथा दिव्य एवं विशाल खड्ग हाथमें लेकर द्रोणका वध करनेकी इच्छासे उनके ऊपर वेगपूर्वक आक्रमण किया। ठीक उसी तरह, जैसे मांस चाहनेवाला सिंह वनमें किसी मतवाले हाथीपर धावा करता है
abhidadrāva vegena droṇasya vadhakāṅkṣayā | āmiṣārthī yathā siṁho vane mattam iva dvipam ||
تب خوش نما بازوؤں والا طاقتور سورما دھِرِشتَدیومن چاند کی شکل والی، سو پھولوں کے نقش سے آراستہ روشن و کشادہ ڈھال اور ایک دیویہ و عظیم تلوار ہاتھ میں لے کر درون کے وध کی آرزو سے پوری تیزی کے ساتھ اُن پر ٹوٹ پڑا—جیسے جنگل میں گوشت کا خواہاں شیر مدہوش ہاتھی پر جھپٹتا ہے۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights single-pointed intent in action and the harsh moral landscape of war: within kṣatriya-dharma, decisive aggression is portrayed through a predator–prey simile, underscoring how battlefield duty can channel personal resolve into lethal action.
Sañjaya describes Dhr̥ṣṭadyumna rushing at Droṇa at great speed, determined to kill him, comparing the charge to a lion attacking a maddened elephant in the forest.