Shloka 29
अध्याय ५५ — भीष्मस्य प्रचण्डविक्रमः, अर्जुनप्रत्युत्तरं, कृष्णस्य चक्रोद्यतिः
Chapter 55: Bhīṣma’s onslaught, Arjuna’s counter, and Kṛṣṇa’s raised discus
स घोष: सुमहांस्तत्र वीरैस्तै: समुदीरित: । नभश्न पृथिवीं चैव तुमुलो व्यनुनादयत्,वहाँ उन वीरोंद्वारा प्रकट किया हुआ वह महान् तुमुल घोष पृथ्वी और आकाशको निनादित करने लगा
sa ghoṣaḥ sumahāṁs tatra vīrais taiḥ samudīritaḥ | nabhaś ca pṛthivīṁ caiva tumulo vyanunādayat ||
سنجے نے کہا— وہاں اُن بہادروں کے اٹھائے ہوئے اس نہایت عظیم اور ہنگامہ خیز نعرے کی گونج ایسی تھی کہ آسمان اور زمین دونوں تھرّا اٹھے۔
(संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the collective force of human resolve in a dharma-conflict: the warriors’ unified cry becomes a world-shaking signal of commitment to their chosen duty, highlighting how intention and solidarity amplify moral and psychological momentum in war.
Sanjaya describes the battlefield atmosphere: the warriors raise a tremendous, tumultuous roar that reverberates through sky and earth, intensifying the sense that the great battle is about to commence.