भीष्मपर्व — अध्याय 54: फल्गुन-प्रतिरोधः, सौबली-व्यूह-विध्वंसः, दुर्योधन-भीष्म-संवादः
आदित्यपथग: केतुस्तस्याद्भुतमनोरम: । शासनात् पुरुहृतस्य निर्मितो विश्वकर्मणा
ādityapathagaḥ ketus tasyādbhuta-manoramaḥ | śāsanāt puruhṛtasya nirmito viśvakarmaṇā ||
اس کا پرچم نہایت عجیب و دلکش تھا؛ وہ سورج کے راستے کے ساتھ بلند آسمان میں لہرا رہا تھا۔ پُرُہوت (اندرا) کے حکم سے خود وشوکرما نے اسے بنایا تھا۔
संजय उवाच
The verse highlights how emblems of power (like a banner) are portrayed as grounded in higher authority: divine command (Indra) and divine skill (Viśvakarman). Ethically, it suggests that legitimacy and morale in conflict are reinforced through symbols believed to be sanctioned beyond mere human ambition.
Sañjaya describes a warrior’s splendid banner flying high in the sky, emphasizing its extraordinary beauty and its divine origin—crafted by Viśvakarman at Indra’s command—thereby magnifying the warrior’s stature on the battlefield.