Shloka 29
भीष्मपर्व — अध्याय 54: फल्गुन-प्रतिरोधः, सौबली-व्यूह-विध्वंसः, दुर्योधन-भीष्म-संवादः
त्वत्प्रसादं प्रतीक्षन्ते त्वद्भक्ताश्न विशाम्पते | 'भरतश्रेष्ठ) तुम शोक न करो। इस प्रकार शोक करना तुम्हारेयोग्य नहीं है। तुम्हारे शूरवीर भाई सम्पूर्ण लोकोंमें विख्यात धनुर्धर हैं। राजन! मैं भी तुम्हारा प्रिय करनेवाला ही हूँ। नृपश्रेष्ठ! महायशस्वी सात्यकि
tvatprasādaṁ pratīkṣante tvadbhaktāś ca viśāṁpate |
سنجے نے کہا—“اے رعایا کے پالنے والے، یہ سب تمہارے لطف و کرم کے منتظر ہیں؛ یہ سب تمہارے بھکت ہیں۔ اور یہ پارشت (دھِرِشتدیومن) ہمیشہ تمہاری بھلائی چاہنے والا، تمہارے پسندیدہ کاموں میں مشغول رہنے والا ہے۔”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical dimension of kingship: a ruler’s composure and gracious approval (prasāda) sustains allies. Loyalty is portrayed as active dependence on the king’s steadiness and favor, especially in a crisis.
Sañjaya addresses the king, emphasizing that the surrounding supporters are waiting for his response and reassurance; they remain devoted and look to him for encouragement and sanction amid the unfolding war situation.