Shloka 62
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
चेकितानो<पि संरब्ध: सुशर्माणं महाहवे | प्राच्छादयत् तमिषुभिर्महामेघ इवाचलम्,तब चेकितानने भी रोषमें भरकर उस महायुद्धमें अपने बाणोंकी वर्षासे सुशर्माको उसी प्रकार ढक दिया, जैसे महामेघ जलकी वर्षासे पर्वतको आच्छादित कर देता है
Cekitāno 'pi saṃrabdhaḥ Suśarmāṇaṃ mahāhave | prācchādayat tam iṣubhir mahāmegha ivācalam ||
سنجے نے کہا—تب چیکیتان بھی غضب سے بھر کر اس عظیم جنگ میں تیروں کی بوچھاڑ سے سُشرما کو یوں ڈھانپنے لگا جیسے گھنا بادل موسلا دھار بارش سے پہاڑ کو اوڑھا دے۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in wartime: courage and decisive action are expected, yet the imagery also suggests that anger, when harnessed to duty, becomes a forceful but purposeful instrument rather than mere cruelty.
Cekitāna, stirred to anger, attacks Suśarmā in the thick of battle and overwhelms him with a barrage of arrows, likened to a rain-cloud covering a mountain with heavy rainfall.