Shloka 18
Arjuna–Bhīṣma Strategic Engagement and Mutual Arrow-Interdiction (भीष्मार्जुनसमागमः)
अथ ते द्रौपदीपुत्रा: सौभद्रश्न महारथ: । नकुल: सहदेवश्व धृष्टद्युम्नश्व॒ पार्षत:,तदनन्तर द्रौपदीके पाँचों पुत्र, महारथी अभिमन्यु, नकुल, सहदेव तथा ट्रुपदपुत्र धृष्टद्युम्न--ये सभी योद्धा वज्जके समान महान् वेगशाली तीक्ष्ण बाणोंद्वारा पर्वत-शिखरोंकी भाँति धृतराष्ट्रपुत्रोंको पीड़ा देते हुए उनपर चढ़ आये
atha te draupadīputrāḥ saubhadraś ca mahārathaḥ | nakulaḥ sahadevaś ca dhṛṣṭadyumnaś ca pārṣataḥ ||
پھر دروپدی کے بیٹے، مہارتھی سَوبھدر (ابھمنیو)، نکُل، سہدیَو اور پارشت (دروپد) کا بیٹا دھِرِشتدیومن—یہ سب مہابلی یودھا آگے بڑھے۔ وجر کی مانند تیز رفتار، نوکیلے اور تیز تیر برسا کر وہ دھرتراشٹر کے بیٹوں کو ستاتے ہوئے ان پر ٹوٹ پڑے۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahābhārata’s battlefield ethic: warriors act with disciplined force in accordance with kṣatriya-duty, yet the imagery of crushing advance also hints at the heavy moral weight and suffering inherent in war.
Sañjaya reports that the Pāṇḍava-aligned heroes—Draupadī’s sons, Abhimanyu, Nakula, Sahadeva, and Dhṛṣṭadyumna—charge the Kaurava forces, striking them with sharp arrows and pressing forward with overwhelming momentum.