Shloka 80
Chapter 47: Krauñca-vyūha Deployment and Conch-Signals
Kaurava–Pāṇḍava Readiness
तुष्टोडस्मि पूजितश्लास्मि यत् काड्क्षसि तदस्तु ते । अनुजानामि चैव त्वां युध्यस्व जयमाप्नुहि,अब मैं बहुत संतुष्ट हूँ। तुमने मेरा बड़ा सम्मान किया। तुम जो चाहते हो, वह पूर्ण हो। मैं तुम्हें आज्ञा देता हूँ, तुम युद्ध करो और विजय प्राप्त करो
tuṣṭo ’smi pūjitaś cāsmi yat kāṅkṣasi tad astu te | anujānāmi caiva tvāṃ yudhyasva jayam āpnuhi ||
شَلیہ نے کہا—میں مطمئن ہوں اور تم نے جو عزّت دی ہے اس سے میں سرفراز ہوا ہوں۔ جو کچھ تم چاہتے ہو وہ تمہارے لیے پورا ہو۔ میں تمہیں اجازت دیتا ہوں—جاؤ، جنگ کرو اور فتح حاصل کرو۔
शल्य उवाच
Educational Q&A
Respect and proper honoring of an elder/authority figure is shown as ethically consequential: it elicits consent and support. The verse frames warfare as a sanctioned kshatriya act—once permission is granted, one should act decisively toward the chosen aim (victory).
Shalya, pleased by the honor he has received, gives his approval and explicit permission to the addressed warrior to proceed with battle, blessing the fulfillment of the warrior’s desire and urging him to fight and win.