Shloka 53
कर्मयोग–ज्ञानयज्ञ–अवतारोपदेश
Karma-Yoga, Jñāna-Yajña, and Avatāra Instruction
श्रुतिविप्रतिपन्ना* ते यदा स्थास्यति निश्चला । समाधावचला बुद्धिस्तदा योगमवाप्स्यसि,भाँति-भाँतिके वचनोंको सुननेसे विचलित हुई तेरी बुद्धि जब परमात्मामें अचल और स्थिर ठहर जायगी, तब तू योगको प्राप्त हो जायगा अर्थात् तेरा परमात्मासे नित्य संयोग हो जायगा
śrutivipratipannā te yadā sthāsyati niścalā | samādhāv acalā buddhis tadā yogam avāpsyasi ||
سنجے نے کہا—“جو تیری بدھی مختلف باتیں سن کر انتشار میں پڑ گئی ہے، جب وہ پرماتما میں بے جنبش ہو کر قائم ہو جائے گی اور سمادھی میں بھی غیر متزلزل رہے گی، تب تو یوگ کو پا لے گا—یعنی پرماتما کے ساتھ تیرا دائمی اتصال ہو جائے گا۔”
संजय उवाच
Educational Q&A
True Yoga is reached when the intellect stops wavering amid conflicting doctrines and becomes firmly established in samādhi—steady, undistracted, and inwardly unified—so that one’s connection with the Supreme is constant rather than occasional.
Sañjaya reports Kṛṣṇa’s instruction to Arjuna on the battlefield context: Arjuna’s mind is unsettled by competing ideas about duty and action, and Kṛṣṇa points to inner steadiness—samādhi and unwavering discernment—as the condition for attaining Yoga.