Shloka 14
Kurukṣetra-sainyadarśana and Arjuna-viṣāda (धर्मक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः — अर्जुनविषाद)
कान्तारभयदुर्गेषु भक्तानां चालयेषु च | नित्यं वससि पाताले युद्धे जयसि दानवान्,माँ! तुम घोर जंगलमें, भयपूर्ण दुर्गम स्थानोंमें, भक्तोंके घरोंमें तथा पातालमें भी नित्य निवास करती हो। युद्धमें दानवोंको हराती हो
Arjuna uvāca | kāntārabhayadurgeṣu bhaktānāṁ cālayeṣu ca | nityaṁ vasasi pātāle yuddhe jayasi dānavān ||
ارجن نے کہا— اے ماں! تو ہولناک بیابانوں میں، خوفناک دشوارگزر قلعہ نما مقامات میں، اپنے بھکتوں کے گھروں اور آستانوں میں، بلکہ پاتال میں بھی ہمیشہ بستی ہے۔ اور جنگ میں دانَووں کو مغلوب کرتی ہے۔
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the Goddess’s omnipresence and protective power: she is present in terrifying and liminal spaces (forests, fortresses, the netherworld) as well as in the intimate sphere of devotees’ homes, and she defeats forces opposed to dharma in battle.
Arjuna addresses the Mother Goddess in praise, describing her constant dwelling across all realms and her martial potency, framing her as both a refuge for devotees and a conqueror of demonic powers.