Shloka 21
भीष्मपर्व — अध्याय २: संजयस्य दिव्यदृष्टिप्रदानम् तथा निमित्तवर्णनम्
Granting Sañjaya Divine Sight and the Description of Omens
श्वेतलोहितपर्यन्ता: कृष्णग्रीवा: सविद्युत: । विवर्णा: परिघा: संधौ भानुमन्तमवारयन्
śvetalohitaparyantāḥ kṛṣṇagrīvāḥ savidyutaḥ | vivarṇāḥ parighāḥ sandhau bhānumantam avārayan ||
وَیشَمپایَن نے کہا—شفق کے وقت سفید اور سرخ کناروں والے، بیچ میں سیاہ گردن جیسے تاریک حصے کے ساتھ، بجلی کی چمک لیے وہ بے رنگ حلقے تاباں سورج کو چاروں طرف سے گھیر کر گویا روک دیتے تھے۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how nature is portrayed as reflecting moral and social upheaval: ominous celestial signs accompany the approach of adharma-driven conflict, urging attentiveness to dharma amid crisis.
As the Kurukṣetra war nears, Vaiśampāyana describes a striking twilight sky where lightning-laced, multicolored bands appear to encircle and dim the Sun—an inauspicious portent.