समादत्त शितान् भल्लान् पञ्च पाण्डवनन्दन: । तस्य चिच्छेद तां शक्ति पठचधा पडठ्चभि: शरै:
saṃjaya uvāca | samādatta śitān bhallān pañca pāṇḍavanandanaḥ | tasya ciccheda tāṃ śaktiṃ pañcadhā pañcabhiḥ śaraiḥ | atāḍayan raṇe bhīṣmaṃ sahitāḥ sarvasṛñjayāḥ |
سنجے نے کہا—پانڈو کے فرزند نے پانچ تیز، استرے کی دھار جیسے بھلّے اٹھائے اور پانچ تیروں سے اس نیزہ نما شکتِی کو پانچ ٹکڑوں میں کاٹ دیا۔ پھر سب سِرِنجَی ایک ساتھ متحد ہو کر میدانِ جنگ میں بھیشم پر ہر سمت سے ٹوٹ پڑے—طرح طرح کے ہتھیاروں اور تیروں کی مشترکہ یلغار سے اس کے بے پناہ زور کو روکنے کی کوشش کرتے ہوئے۔
संजय उवाच
Even the mightiest warrior can be checked when opponents act with discipline and coordination; the passage highlights strategic restraint and collective responsibility in war rather than reckless individual display.
A Pāṇḍava prince seizes five sharp bhalla arrows and slices an incoming śakti (spear-weapon) into five pieces with five shafts; then the Sṛñjaya warriors, acting together, strike Bhīṣma from all sides in a concentrated assault.