अभिपेतुर्भुशं क्रुद्धाश्छादयन्तश्न॒ पाण्डवम् | भीष्मके धनुषका काटा जाना कौरव महारथियोंको सहन नहीं हुआ। द्रोण
sañjaya uvāca | abhipeturbhuśaṃ kruddhāś chādayantaś ca pāṇḍavam |
سنجے نے کہا—وہ حد درجہ غضبناک ہو کر پاندو کے بیٹے ارجن پر سیدھے ٹوٹ پڑے اور حملہ دبائے رکھتے ہوئے تیروں کی بوچھاڑ سے اسے ڈھانپنے لگے۔ بھیشم کے کمان کی ٹنکار انہیں برداشت نہ ہوئی؛ درون، کرت ورما، سندھوراج جےدرَتھ، بھورِشروَا، شل، شلیہ اور بھگدت—یہ سات مہارتھی غیظ سے بھر کر کِریٹ دھاری فالگُن کی طرف لپکے اور دیویہ استر-شستر کی دھاک دکھاتے ہوئے ارجن کو غضب کے ساتھ شروں سے آچھادِت کرنے لگے۔
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) escalates conflict: when warriors act from wrath, violence intensifies and becomes collective and overwhelming. Ethically, it contrasts disciplined duty with passion-driven aggression, reminding the listener that inner states shape outer actions even in a dharma-framed war.
Sañjaya reports that opposing warriors, furious, charge at the Pāṇḍava—understood here as Arjuna—and begin to ‘cover’ him with a dense shower of arrows, indicating a coordinated, high-pressure assault on a key fighter.