गदां विनिहतां दृष्टवा पार्षतः शत्रुतापन: । द्रोणाय शक्ति चिक्षेप सर्वपारशवीं शुभाम्,अपनी गदाको निष्फल हुई देख शत्रुओंको संताप देनेवाले धृष्टद्युम्नने द्रोणके ऊपर पूर्णतः लोहेकी बनी हुई सुन्दर शक्ति चलायी
sañjaya uvāca | gadāṃ vinihatāṃ dṛṣṭvā pārṣataḥ śatrutāpanaḥ | droṇāya śaktiṃ cikṣepa sarvapārśavīṃ śubhām ||
اپنی گدا کو ناکام ہوتا دیکھ کر، دشمنوں کو تپانے والا پارشت پتر دھشتدیومن نے درون پر مکمل لوہے سے بنی ہوئی ایک خوبصورت نیزہ نما شَکتی پھینکی۔
संजय उवाच
The verse highlights the battlefield ethic of steadfastness and adaptability: when a chosen means fails, a warrior committed to his duty promptly adopts another means. It also reflects the uncompromising nature of kṣatriya-dharma in war, where resolve and tactical flexibility are prized even against revered figures like a teacher-commander.
Dhrishtadyumna sees that his mace attack has been neutralized. He then switches weapons and hurls a splendid, all-iron spear (śakti) at Drona, as Sanjaya continues narrating the intense combat.