Shloka 3
चित्रसेनं विकर्ण च कृतवर्माणमेव च । दुर्मर्षणं च राजेन्द्र ह्वावन्त्यौ च महारथौ,एकैकं त्रिभिरानर्च्छत् कड़ुकबर्हिणवाजितै: । उसके बाद सुशर्मा और कृपाचार्यको भी तीन-तीन बाणोंसे बींध डाला। राजेन्द्र! फिर समरांगणमें प्राग्ज्योतिषनरेश भगदत्त, सिन्धुराज जयद्रथ, चित्रसेन, विकर्ण, कृतवर्मा, दुर्मीषण तथा महारथी विन्द और अनुविन्द--इनमैंसे प्रत्येकको गीधकी पाँखसे युक्त तीन- तीन बाणोंद्वारा विशेष पीड़ा दी
sañjaya uvāca |
citrasenaṃ vikarṇaṃ ca kṛtavarmāṇam eva ca |
durmārṣaṇaṃ ca rājendra hvāvantyau ca mahārathau |
ekaikaṃ tribhir ānarcchat kaṅkubārhiṇavājitaiḥ |
اے راجندر! پھر اس نے چترسین، وِکَرْن، کِرتَوَرما اور دُرمَرشن، نیز دو مہارتھی بھائی وِند اور اَنُوِند—ان میں سے ہر ایک کو الگ الگ گِدھ کے پروں سے آراستہ تین تین تیروں سے نشانہ بنایا۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores kṣātra-dharma in practice: in the chaos of war, the warrior acts with trained precision and resolve, striking key opponents in a measured way rather than with uncontrolled rage—an ethic of disciplined duty within the epic’s martial framework.
Sañjaya reports to the king that the (unnamed in this line) hero on the battlefield shoots prominent Kaurava-aligned fighters—Citrasena, Vikarṇa, Kṛtavarmā, Durmārṣaṇa, and the brothers Vinda and Anuvinda—piercing each of them with three feathered arrows.