Shloka 30
Adhyāya 112: Bhīṣma-prati Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Forward Drive Toward Bhīṣma
इत्युक्त्वा भरतश्रेष्ठ क्षत्रियान् प्रवपठ्छरै: । आससाद दुराधर्ष: पाण्डवानामनीकिनीम्,भरतश्रेष्ठ! ऐसा कहकर दुर्थर्ष वीर भीष्मने क्षत्रियोंपर अपने बाणोंकी वर्षा करते हुए पाण्डवोंकी सेनापर आक्रमण किया
ity uktvā bharataśreṣṭha kṣatriyān pravapañ chharaiḥ | āsasāda durādharṣaḥ pāṇḍavānām anīkinīm ||
سنجے نے کہا— “اے بھرتوں کے سردار! یوں کہہ کر ناقابلِ تسخیر بھیشم نے کشتریوں پر تیروں کی بارش کی، پھر پاندَووں کی فوج پر سیدھا حملہ آور ہوا۔”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma as understood in epic warfare: after declaring one’s intent, a warrior must act decisively. It also implicitly points to the ethical tension of duty-driven violence—heroic resolve can still deepen collective suffering.
After making a statement (in the preceding context), Bhīṣma begins a fierce assault: he rains arrows upon the opposing kṣatriya fighters and then advances to strike the main Pāṇḍava battle formation.