संजय उवाच ततोअब्रवीन्महाराज वार्ष्णेय: कुरुनन्दनम् । रोचते मे महाप्राज्ञ राजेन्द्र तव भाषितम्,संजय कहते हैं--महाराज! तब भगवान् श्रीकृष्णने कुरुनन्दन युधिष्ठिरसे कहा --“महामते राजेन्द्र! आपका कथन मुझे ठीक जान पड़ता है
sañjaya uvāca tato 'bravīn mahārāja vārṣṇeyaḥ kurunandanam | rocate me mahāprajña rājendra tava bhāṣitam ||
سنجے نے کہا—اے مہاراج! تب وارشنیہ شری کرشن نے کورو نندن یدھشٹھِر سے فرمایا—“اے نہایت دانا راجندر! تمہارا کہا مجھے پسند آیا؛ وہ مجھے درست معلوم ہوتا ہے۔”
संजय उवाच
The verse highlights the ethical ideal of receptive counsel: a righteous leader’s words are to be weighed and affirmed when they align with dharma. Kṛṣṇa’s approval signals that wise speech—especially in a crisis like war—should be recognized and followed.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Kṛṣṇa addresses Yudhiṣṭhira and expresses agreement with what Yudhiṣṭhira has just said, marking a moment of counsel and validation within the broader Kurukṣetra war narrative.