भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
ते वध्यमाना भीष्मेण शतशो5थ सहस््रश: । कुर्वाणं समरे कर्माण्यतिमानुषविक्रमम्
te vadhyamānā bhīṣmeṇa śataśo ’tha sahasraśaḥ | kurvāṇaṃ samare karmāṇy atimānuṣa-vikramam ||
بھیشم کے ہاتھوں مارے جاتے ہوئے وہ سینکڑوں بلکہ ہزاروں کی تعداد میں گرتے جا رہے تھے؛ اور میدانِ جنگ میں وہ اسے ایسے جنگی کارنامے انجام دیتے دیکھتے تھے جن کا پرَاکرم انسانی حد سے ماورا تھا۔
संजय उवाच
The verse highlights the ethical tension of war: exceptional martial virtue (vikrama) can coexist with immense destruction. It invites reflection on kṣatriya-duty and the grave human cost that accompanies even ‘righteous’ prowess in battle.
Sañjaya reports that Bhīṣma is cutting down opposing warriors in vast numbers—hundreds and thousands—while executing battlefield actions with seemingly superhuman strength and skill.