Shloka 36
भीष्मवधोपाय-प्रश्नः (Inquiry into the means to overcome Bhīṣma) | Chapter 103
प्रमृद्य च रणे सेनां पद्मिनीं वारणो यथा । ततोऊभिदुद्राव रणे द्रौपदेयान्ू महाबलान्,जैसे हाथी कमलमण्डित सरोवरको मथ डालता है, उसी प्रकार रणभूमिमें पाण्डवसेनाको रौंदकर अलम्बुषने महाबली द्रौपदीपुत्रोंपर धावा किया
sañjaya uvāca | pramṛdya ca raṇe senāṃ padminīṃ vāraṇo yathā | tato 'bhidudrāva raṇe draupadeyān mahābalān ||
جیسے ہاتھی کنولوں سے بھرے تالاب کو روند کر تہس نہس کر دیتا ہے، ویسے ہی میدانِ جنگ میں لشکر کو پامال کر کے اَلمبُش نے دروپدی کے زورآور بیٹوں پر یلغار کی۔
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the destructive force unleashed in war: once martial fury gains momentum, it can crush collective order (the army) and then turn upon specific targets (the Draupadeyas). Ethically, it invites reflection on how violence, even within kṣatriya codes, rapidly escalates and multiplies suffering.
Sañjaya describes Alambuṣa trampling through the Pāṇḍava forces and then rushing to attack the powerful sons of Draupadī (the Draupadeyas), using the image of an elephant disturbing and crushing a lotus-filled pond to convey the onslaught.