Shloka 99
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
न्यायलब्धैर्यथा सूक्ष्मै: श्रद्धापूते: स तुष्यति । “तात! अन्यायपूर्वक प्राप्त हुए द्रव्यके द्वारा महान् फल देनेवाले बड़े-बड़े दान करनेसे धर्मको उतनी प्रसन्नता नहीं होती, जितनी न्यायोपार्जित थोड़े-से अन्नका भी श्रद्धापूर्वक दान करनेसे उन्हें प्रसन्नता होती है ।। ९८ $ ।। गोप्रदानसहस्राणि द्विजेभ्यो5दान्नगो नृप:
nyāyalabdhair yathā sūkṣmaiḥ śraddhāpūtaiḥ sa tuṣyati | tāta! anyāyapūrvaka-prāptena dravyeṇa mahān phala-dāyakāni bṛhad-bṛhad dānāni kṛtvāpi dharmaḥ tāvat na prasīdati, yāvat nyāyopārjita-alpasya annasyāpi śraddhayā dānena prasīdati ||
سسر نے کہا— “بیٹے! جو مال ناحق طریقے سے حاصل ہو، اس سے بڑے بڑے اور عظیم ثواب والے عطیے دینے پر بھی دھرم اتنا خوش نہیں ہوتا، جتنا انصاف سے کمائے ہوئے تھوڑے سے اناج کو بھی خلوصِ عقیدت کے ساتھ دان کرنے سے خوش ہوتا ہے۔ عطیے کی بڑائی نہیں، ذریعۂ کسب کی پاکیزگی اور دینے والے کی श्रद्धا اصل ہے۔”
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
Dharma values the purity of acquisition and the sincerity of faith over the magnitude of the gift: a small, honestly earned offering given with śraddhā surpasses lavish charity funded by unjust wealth.
A father-in-law (śvaśura) instructs the addressed ‘son’ (tāta), emphasizing ethical conduct in giving—warning that impressive donations do not compensate for wrongful means, while modest, rightful giving truly pleases Dharma.