Shloka 23
Āśvamedhika Parva, Adhyāya 77 — Saindhava resistance, Arjuna’s restraint, and Duḥśalā’s supplication
ततो मोहसमापन्न॑ ज्ञात्वा पार्थ दिवौकस: । सर्वे वित्रस्तमनसस्तस्य शान्तिकृतो5भवन्,अर्जुनको मोहके वशीभूत हुआ जान सम्पूर्ण देवता मन-ही-मन संत्रस्त हो गये और उनके लिये शान्तिका उपाय करने लगे
tato mohasamāpannaṁ jñātvā pārtha divaukasaḥ | sarve vitrastamanasas tasya śāntikṛto 'bhavan |
تب جب دیوتاؤں نے جان لیا کہ پارتھ (ارجن) فریبِ وہم میں مبتلا ہو گیا ہے تو آسمانی دیوتا سب کے سب دل ہی دل میں گھبرا اٹھے۔ بے چین دلوں کے ساتھ وہ اس کی تسکین و سکون کے لیے تدبیر کرنے لگے، تاکہ اس کی الجھن دب جائے اور درست فہم دوبارہ قائم ہو۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When a righteous agent is overtaken by moha (delusion), even the divine order is portrayed as disturbed; the appropriate response is śānti—restoring clarity and composure so that action can return to dharma rather than being driven by confusion or fear.
Vaiśampāyana narrates that the gods recognize Arjuna’s bewildered state and, becoming mentally alarmed, begin arranging pacific measures to calm him and counteract the delusion.