Shloka 41
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
नागलोकमुत्तड़्कस्तु प्रेक्ष्य दीनो5भवत् तदा । निराशश्वाभवत् तत्र कुण्डलाहरणे पुन:,नागलोककी वह विशालता देखकर उत्तंक मुनि उस समय दीन--हतोत्साह हो गये। अब उन्हें फिर कुण्डल पानेकी आशा नहीं रही
nāgalokam uttaṅkas tu prekṣya dīno 'bhavat tadā | nirāśaś cābhavat tatra kuṇḍalāharaṇe punaḥ ||
ناگ لوک کی اس بے پایاں وسعت کو دیکھ کر اُتّنک مُنی اُس لمحے دل شکستہ اور بے ہمت ہو گیا۔ وہاں اسے پھر سے کُنڈل واپس پانے کی امید نہ رہی، اور اس دشوار کام کے سامنے اس کا عزم بھی متزلزل ہو گیا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral-psychological moment: when confronted by overwhelming circumstances, even a committed seeker may lose heart. The ethical implication is that dharmic tasks often demand steadiness beyond initial enthusiasm—perseverance must be renewed when hope collapses.
Uttanka, pursuing the recovery of the earrings, beholds the immense Nāga-realm. The scale and power of that domain intimidate him; he becomes dejected and, for the moment, abandons hope of retrieving the earrings.