Shloka 42
Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
अयं चिरोषितो राजन् वासुदेव: प्रतापवान् | भवन्तं समनुज्ञाप्य पितरं द्रष्टमिच्छति,“राजन! परम प्रतापी वसुदेवनन्दन भगवान् श्रीकृष्णको यहाँ रहते बहुत दिन हो गया। अब ये आपकी आज्ञा लेकर अपने पिताजीका दर्शन करना चाहते हैं। यदि आप स्वीकार करें और हर्षपूर्वक आज्ञा दे दें तभी ये वीरवर श्रीकृष्ण आनर्तनगरी द्वारकाको जायूँगे। अतः आप इन्हें जानेकी आज्ञा दे दें!
vaiśampāyana uvāca | ayaṁ ciroṣito rājan vāsudevaḥ pratāpavān | bhavantaṁ samanujñāpya pitaraṁ draṣṭum icchati |
اے راجن! پرتابی واسودیو (شری کرشن) یہاں بہت دنوں سے ٹھہرے ہوئے ہیں۔ اب وہ آپ کی اجازت لے کر اپنے پتا کے درشن کرنا چاہتے ہیں۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the most powerful act within dharma by observing propriety: seeking a ruler’s leave before departing and honoring filial duty by desiring to see one’s father.
The narrator reports that Kṛṣṇa (Vāsudeva), after staying for a long time, requests the king’s permission to depart so he can visit his father, signaling a transition toward his return journey.