Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
अव्यक्तादेव सम्भूत: समसंज्ञां गत: पुन: । तमोरजो भ्यां निर्मुक्त: सत्त्वमास्थाय केवलम्
avyaktād eva sambhūtaḥ samasaṃjñāṃ gataḥ punaḥ | tamo-rajobhyāṃ nirmuktaḥ sattvam āsthāya kevalam ||
وہ اَویَکت ہی سے پیدا ہو کر پھر حالتِ توازن کو پہنچتا ہے؛ تمس اور رَجس کے دونوں بندھنوں سے آزاد ہو کر صرف سَتّو کا سہارا لیتا ہے۔
वायुदेव उवाच
Liberation is framed as a movement from the unmanifest source into manifest life and then a return to equilibrium, achieved by transcending tamas (inertia/delusion) and rajas (restless desire) and stabilizing in sattva (clarity and harmony).
Vāyu-deva is explaining a philosophical process: how a principle/being arises from the Unmanifest, regains a balanced state, and becomes free by shedding tamas and rajas and abiding in sattva alone.