Shloka 8
अन्तर्वन-विद्यारण्योपमा
The Allegory of the Inner Forest of Knowledge
पज्चवर्णानि दिव्यानि पुष्पाणि च फलानि च | सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद् वनम्,वहाँके वृक्ष पाँच प्रकारके रंगोंके दिव्य पुष्पों और फलोंकी सृष्टि करते हुए सब ओरसे वनको व्याप्त करके स्थित हैं
pañcavarṇāni divyāni puṣpāṇi ca phalāni ca | sṛjantaḥ pādapās tatra vyāpya tiṣṭhanti tad vanam ||
برہمن نے کہا—وہاں کے درخت پانچ رنگوں کے دیویہ پھول اور پھل پیدا کرتے ہوئے، اس جنگل کو ہر سمت سے گھیر کر پھیلے کھڑے ہیں۔
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal, auspicious environment where nature yields abundance effortlessly; it suggests that in sacred or dharmic settings, prosperity and beauty arise as a natural consequence rather than through violence or exploitation.
A brāhmaṇa is describing a remarkable forest: trees stand spread across it and continuously produce wondrous, five-colored flowers and fruits, emphasizing the extraordinary, almost celestial character of the place.