Shloka 14
Pañcahotṛ-Vidhāna and the Dispute of the Five Vāyus (पञ्चहोतृविधानम् — पञ्चवायूनां श्रेष्ठत्वविवादः)
मयि प्रलीने प्रलयं व्रजन्ति सर्वे प्राणा: प्राणभूतां शरीरे । मयि प्रचीर्णे च पुनश्चरन्ति श्रेष्ठो हाहं पश्यत मां प्रलीनम्,“मेरे लीन होनेपर प्राणियोंके शरीरमें स्थित सभी प्राण लीन हो जाते हैं तथा मेरे संचरित होनेपर सब-के-सब संचार करने लगते हैं। इसलिये मैं ही सबसे श्रेष्ठ हूँ। देखो, अब मैं लीन हो रहा हूँ (फिर तुम्हारा भी लय हो जायगा)'
mayi pralīne pralayaṁ vrajanti sarve prāṇāḥ prāṇabhūtāṁ śarīre | mayi pracīrṇe ca punaś caranti śreṣṭho hāhaṁ paśyata māṁ pralīnam ||
“جب میں لَین ہو جاتا ہوں تو مخلوق کے جسم میں جان ڈالنے والی تمام سانسیں بھی فنا میں چلی جاتی ہیں؛ اور جب میں پھر حرکت کرتا ہوں تو وہ سب دوبارہ حرکت میں آ جاتی ہیں۔ اس لیے میں ہی سب سے افضل ہوں۔ دیکھو—اب میں سمٹ رہا ہوں؛ پھر تمہارا بھی لَے ہو جائے گا۔”
ब्राह्मण उवाच