Shloka 8
कर्मनाशाभावः, गर्भे जीवप्रवेशः, आचारधर्मोपदेशः
Karma’s Non-Extinction, Jīva’s Entry into the Embryo, and Instruction on Conduct-Dharma
दधाति चेतसा सद्यः प्राणस्थानेष्ववस्थित: । ततः स्पन्दयतेड5ड्रानि स गर्भशक्षेतनान्वित:,वह जीवात्मा सम्पूर्ण भूतोंकी स्थितिका हेतु है, क्योंकि उसीके द्वारा सब प्राणी जीवित रहते हैं। वह जीव गर्भके समस्त अंगमें प्रविष्ट हो उसके प्रत्येक अंशमें तत्काल चेतनता ला देता है और वही प्राणोंके स्थान--वक्षःस्थलमें स्थित हो समस्त अंगोंका संचालन करता है। तभी वह गर्भ चेतनासे सम्पन्न होता है
dadhāti cetasā sadyaḥ prāṇasthāneṣv avasthitaḥ | tataḥ spandayate 'ṅgāni sa garbhaś cetanānvitaḥ ||
وہ جیو، سانسوں کے مقامات میں قائم ہو کر، اپنی شعوری قوت سے فوراً ہی شعور عطا کرتا ہے۔ پھر وہ اعضا میں حرکت و ارتعاش پیدا کرتا ہے؛ یوں جنین شعور سے بہرہ ور ہو جاتا ہے۔
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that sentience and bodily activity depend on the indwelling living self (jīvātman): it imparts consciousness, animates the limbs, and sustains life through its presence in the seats of prāṇa.
A Brāhmaṇa speaker explains how an embryo becomes conscious and active: the life-principle enters and pervades the fetus, awakens awareness in its parts, and from the vital region governs the movement and functioning of the body.