Kṛṣṇa–Arjuna Saṃvāda in Indraprastha: Consolation, Legitimation, and Leave for Dvārakā (आश्वमेधिकपर्व, अध्याय १५)
यत्र धर्मसुतो राजा यत्र भीमो महाबल: । यत्र माद्रवतीपुत्रौ रतिस्तत्र परा मम,जहाँ धर्मपुत्र राजा युधिष्ठिर हों, महाबली भीमसेन और माद्रीकुमार नकुल-सहदेव हों, वहाँ मुझे परम आनन्द प्राप्त हो सकता है
yatra dharmasuto rājā yatra bhīmo mahābalaḥ | yatra mādravatīputrau ratis tatra parā mama ||
وایو نے کہا—جہاں دھرم سُت راجا یُدھشٹھِر ہوں، جہاں مہابلی بھیم موجود ہو، اور جہاں مادری کے دونوں بیٹے نَکُل اور سہدیَو ہوں—وہیں میری اعلیٰ ترین مسرت ٹھہرتی ہے۔
वायुदेव उवाच
The verse teaches that true divine satisfaction aligns with dharma-centered leadership (Yudhiṣṭhira), righteous strength (Bhīma), and harmonious brotherhood (Nakula–Sahadeva). Joy is portrayed not as mere pleasure but as approval rooted in virtue and unity.
Vāyudeva speaks, declaring that his supreme joy is found wherever the principal Pāṇḍavas—especially Yudhiṣṭhira, Bhīma, and Mādrī’s twin sons—are present, indicating divine affinity and support for their dharmic presence.