Shloka 2
अध्याय ९ — धृतराष्ट्रस्य युधिष्ठिरं प्रति राजनित्युपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Counsel on Royal Policy to Yudhiṣṭhira
वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! बूढ़े राजा धृतराष्ट्रके ऐसे करुणामय वचन कहनेपर नगर और जनपदके निवासी सभी लोग दुःखसे अचेत-से हो गये ।। तृष्णीम्भूतांस्ततस्तांस्तु बाष्पकण्ठान् महीपति: । धृतराष्ट्री महीपाल: पुनरेवाभ्यभाषत,उन सबके कण्ठ आँसुओंसे अवरुद्ध हो गये थे; अतः वे कुछ बोल नहीं पाते थे। उन्हें मौन देख महाराज धृतराष्ट्रने फिर कहा--
Vaiśampāyana uvāca—Janamejaya! vṛddhasya rājño Dhṛtarāṣṭrasyaivaṃ karuṇamayāni vacanāni śrutvā nagara-janapada-nivāsinaḥ sarve duḥkhena mūrcchitā iva babhūvuḥ. tṛṣṇīmbhūtāṃs tataḥ tāṃs tu bāṣpa-kaṇṭhān mahīpatiḥ Dhṛtarāṣṭrī mahīpālaḥ punar evābhyabhāṣata.
وَیشَمپایَن نے کہا—اے جنمیجَے! جب بوڑھے راجا دھرتراشٹر نے ایسے درد بھرے اور شفقت آمیز کلمات کہے تو شہر اور دیہات کے سب باشندے غم سے گویا ششدر و بے ہوش سے ہو گئے۔ آنسوؤں نے ان کے گلے بند کر دیے تھے، اس لیے وہ بول نہ سکے؛ انہیں خاموش دیکھ کر مہاراج دھرتراشٹر نے پھر خطاب کیا۔
वैशम्पायन उवाच