Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
वैशम्पायन उवाच एतच्छुत्वा कौरवेन्द्रो महात्मा सार्थ पत्न्या प्रीतिमान् सम्बभूव । विद्वान वाक््यं नारदस्य प्रशस्य चक्रे पूजां चातुलां नारदाय
vaiśampāyana uvāca | etac chrutvā kauravendro mahātmā sārtha-patnyā prītimān sambabhūva | vidvān vākyam nāradasya praśasya cakre pūjāṃ cātulāṃ nāradāya |
ویشَمپاین نے کہا—اے جنمیجَے! یہ سن کر مہاتما کورَوَیندر دھرتراشٹر اپنی بیوی سمیت نہایت مسرور ہوا۔ اس دانا بادشاہ نے نارد کے کلام کی ستائش کی اور نارد کو بے مثال عزت و پوجا پیش کی۔
वैशम्पायन उवाच
A ruler should honor truthful spiritual counsel: receiving a sage’s instruction with joy, praising it, and responding with reverence and gratitude is presented as an ethical ideal.
After hearing Nārada’s message, Dhṛtarāṣṭra—along with Gāndhārī—becomes pleased, commends Nārada’s speech, and offers him exceptional hospitality and worship.