Shloka 7
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
गौर्मे माता वृषभ: पिता मे दिवं शर्म जगती मे प्रतिष्ठा । प्रपद्यैवं शर्वरीमुष्य गोषु पुनर्वाणीमुत्सूजेद् गोप्रदाने,“गौ मेरी माता है। वृषभ (बैल) मेरा पिता है। वे दोनों मुझे स्वर्ग तथा ऐहिक सुख प्रदान करें। गौ ही मेरा आधार है।” ऐसा कहकर गौओंकी शरण ले और उन्हींके साथ मौनावलम्बनपूर्वक रात बिताकर सबेरे गोदानकालमें ही मौन भंग करे--बोले
bhīṣma uvāca | gaur me mātā vṛṣabhaḥ pitā me divaṃ śarma jagatī me pratiṣṭhā | prapadyaivaṃ śarvarīm uṣya goṣu punar vāṇīm utsṛjed gopradāne ||
“گائے میری ماں ہے اور بیل میرا باپ ہے۔ وہ مجھے جنت اور دنیاوی آسودگی عطا کریں؛ زمین پر میرا سہارا گائے ہی ہے۔” یہ کہہ کر آدمی گایوں کی پناہ لے اور ان کے ساتھ رات خاموشی میں گزارے؛ پھر صبح گودان کے وقت خاموشی توڑ کر کلام کرے۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames reverence for cattle—especially the cow—as a dharmic foundation and links charity (go-dāna) with inner discipline: humility, refuge-seeking, and a vow of silence that is broken only at the sacred moment of giving.
Bhishma instructs a ritual procedure connected with go-dāna: the practitioner recites a declaration honoring cow and bull as parental supports, stays the night among cows observing silence, and then breaks silence in the morning specifically at the time of gifting the cow.