Shloka 25
उशीनरो विष्वगश्चो नृगश्न भगीरयथो विश्रुतो यौवनाश्व: । मान्धाता वै मुचुकुन्दश्च राजा भूरिद्युम्नो नैषध: सोमकश्न,उशीनर, विष्वगश्च, नृग, भगीरथ, सुविख्यात युवनाश्वकुमार महाराज मान्धाता, राजा मुचुकुन्द, भूरिद्युम्मन, निषधनरेश नल, सोमक, पुरूरवा, चक्रवर्ती भरत--जिनके वंशमें होनेवाले सभी राजा भारत कहलाये, दशरथनन्दन वीर श्रीराम, अन्यान्य विख्यात कीर्तिवाले नरेश तथा महान् कर्म करनेवाले राजा दिलीप--इन समस्त विधिज्ञ नरेशोंने गोदान करके स्वर्गलोक प्राप्त किया है। राजा मान्धाता तो यज्ञ, दान, तपस्या, राजधर्म तथा गोदान आदि सभी श्रेष्ठ गुणोंसे सम्पन्न थे
uśīnaro viśvagaś ca nṛgaś ca bhagīratho viśruto yauvanāśvaḥ | māndhātā vai mucukundaś ca rājā bhūridyumno naiṣadhaḥ somakaś ca ||
اُشینر، وِشْوَگ، نِرگ، مشہور بھگیرتھ، اور یووناشو؛ نیز راجا ماندھاتا، راجا مچوکُند، بھورِدیومن، نِشَدھ کے نریش نل، اور سومک—یہ سب۔
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma presents famous kings as models of dharmic rulership, emphasizing that generosity—especially go-dāna—combined with sacrifice, austerity, and just governance leads to great religious merit and higher attainments.
In his instruction on dharma, Bhishma lists celebrated ancient rulers and invokes their reputations to validate the ethical claim that righteous giving (notably cow-gifts) is a powerful royal duty and a means to attain auspicious worlds.