Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
अन्न प्राणा नराणां हि सर्वमन्ने प्रतेष्ठितम् । अन्नदः पशुमान् पुत्री धनवान् भोगवानपि
nārada uvāca | annaṃ prāṇā narāṇāṃ hi sarvam anne pratiṣṭhitam | annadaḥ paśumān putrī dhanavān bhogavān api, nareśvara |
نارد نے کہا—اے نریشور! اَنّ ہی انسانوں کے پران ہیں؛ سب کچھ اَنّ ہی پر قائم ہے۔ اس لیے اَنّ دینے والا مرد مویشی، بیٹے، دولت اور لذّتیں بھی پاتا ہے۔ دنیا میں اَنّ دان کرنے والے کو پران داتا اور سَروَداتا کہا جاتا ہے۔
नारद उवाच
Food sustains life and underlies all human activity; therefore, donating food (annadāna) is among the highest forms of charity, equated with giving life itself and bringing broad worldly and moral rewards.
Nārada addresses a king and instructs him on the ethical greatness of giving food, explaining that since all beings depend on food, the donor of food is honored as a life-giver and gains prosperity and lineage.