Shloka 14
Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
यो दद्यादपरिक्लिष्टमन्नमध्वनि वर्तते | आर्तायादृष्टपूर्वाय स महद्धर्ममाप्तुयात्,जो मनुष्य कष्टमें पड़े हुए अपरिचित राहीको प्रसन्नतापूर्वक अन्न देता है, उसे महान् धर्मकी प्राप्ति होती है
yo dadyād aparikliṣṭam annam adhvani vartate | ārtāya adṛṣṭapūrvāya sa mahad dharmam āpnuyāt ||
جو شخص بے دلی یا تنگی کے بغیر راہ میں چلتے مسافر کو—خصوصاً کسی دکھی اور پہلے سے ناواقف اجنبی کو—خوش دلی سے کھانا دے، وہ عظیم دَھرْم کا ثواب پاتا ہے۔
नारद उवाच
Educational Q&A
Unhesitating hospitality—especially feeding a distressed, unknown traveler—is a high form of dharma and yields great religious merit.
Narada is instructing on dharma by giving a specific ethical rule: when one encounters a traveler on the road, particularly someone suffering and unfamiliar, offering food gladly is praised as a great righteous act.