Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
क्रोधमुत्पतितं हित्वा सुशीलो वीतमत्सर: । अन्नदः प्राप्तुते राजन् दिवि चेह च यत्सुखम्
krodham utpatitaṁ hitvā suśīlo vītamatsaraḥ | annadaḥ prāpnute rājan divi ceha ca yat sukham ||
نارد نے کہا—اے راجن! جو شخص اٹھتے ہوئے غصّے کو چھوڑ دے، حسد ترک کرے، اور خوش خُلقی کے ساتھ اناج/کھانے کا دان کرے، وہ اِس لوک میں بھی اور سوَرگ میں بھی سُکھ پاتا ہے۔
नारद उवाच
Restrain and abandon rising anger, give up envy, cultivate good conduct, and practice food-giving (annadāna); such a person gains well-being in both this life and the next.
Narada addresses a king and delivers a concise dharma-instruction: inner discipline (over anger and jealousy) should be joined with outward generosity (giving food), yielding happiness in both earthly life and heaven.