Shloka 1
Adhyāya 59: On Giving to the Asker and Supporting the Non-asking (याचक-अयाचक-दाने धर्मः)
ऑपनआ प्रात बछ। अं क्ााज षट्पज्चाशत्तमो< ध्याय: च्यवन ऋषिका भृगुवंशी और कुशिकवंशियोंके सम्बन्धका कारण बताकर तीर्थयात्राके लिये प्रस्थान व्यववन उवाच अवश्यं कथनीयं मे तवैतन्नरपुंगव । यदर्थ त्वाहमुच्छेत्तुं सम्प्राप्तो मनुजाधिप
vyavāna uvāca |
avaśyaṃ kathanīyaṃ me tvaitannarapuṅgava |
yadarthaṃ tvāhamucchettuṃ samprāpto manujādhipa ||
وَیَوان نے کہا—اے نرپُنگَو، اے منوجادھِپ، مجھے یہ بات تم سے ضرور کہنی چاہیے: جس مقصد سے میں یہاں آیا ہوں—تمہیں جڑ سے اکھاڑ پھینکنے کے لیے—وہ مقصد تم پر ظاہر کیا جانا چاہیے۔
व्यववन उवाच
Educational Q&A
Even in hostility, one should act with clarity and accountability: the speaker insists on stating the motive openly, reflecting an ethical demand for transparency before severe action.
A figure named Vyavāna addresses a king with honorifics and declares that he must reveal the reason he has come with the intention of destroying or uprooting him, setting up the cause of the impending conflict.