Shloka 2
Brāhmaṇa-mahattva and Atithi-Dharma
Brahmagītā: Praise of Brāhmaṇas and norms of honor
शरणागतं ये रक्षन्ति भूतग्रामं चतुर्विधम् | कि तस्य भरतश्रेष्ठ फलं भवति तत्त्वतः,भरतश्रेष्ठी अब यह बतानेकी कृपा कीजिये कि जो लोग शरणमें आए हुए अण्डज, पिण्डज, स्वेदत और उद्धिज्ज--इन चार प्रकारके प्राणियोंकी रक्षा करते हैं उनको वास्तवमें क्या फल मिलता है?
śaraṇāgataṃ ye rakṣanti bhūtagrāmaṃ caturvidham | kiṃ tasya bharataśreṣṭha phalaṃ bhavati tattvataḥ ||
یُدھشٹھِر نے کہا—اے بھرتوں میں افضل! جو لوگ پناہ مانگنے والے چار قسم کے جانداروں کی حفاظت کرتے ہیں، انہیں حقیقت میں کون سا اجر حاصل ہوتا ہے؟
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds a key dharmic principle: protecting those who seek refuge—indeed, safeguarding living beings—is a morally weighty act whose true spiritual and ethical ‘fruit’ should be understood in its real nature (tattvataḥ).
Yudhiṣṭhira addresses an elder authority (called ‘best of the Bharatas’) and asks what reward accrues to people who protect creatures that have come seeking shelter, introducing a discussion on the merit and duty of refuge-protection.