Shloka 82
पयस्विनीं घृतिनीमत्युदारां समृद्धिनीं वेगिनीं दुर्विगाह्माम् । गड्डां गत्वा यै: शरीर विसूष्टं गता धीरास्ते विबुधै: समत्वम्,दुग्धके समान उज्ज्वल और घृतके समान स्निग्ध जलसे भरी हुई, परम उदार, समृद्धिशालिनी, वेगवती तथा अगाध जलराशिवाली गंगाजीके समीप जाकर जिन्होंने अपना शरीर त्याग दिया है वे धीर पुरुष देवताओंके समान हो गये
payasvinīṃ ghṛtinīm atyudārāṃ samṛddhinīṃ veginīṃ durvigāhyām | gaṅgāṃ gatvā yaiḥ śarīraṃ visṛṣṭaṃ gatā dhīrās te vibudhaiḥ samatvam ||
سِدّھ نے کہا—جن ثابت قدم مردوں نے گنگا کے پاس جا کر—جس کا پانی دودھ کی مانند روشن، بہاؤ گھی کی مانند ملائم، نہایت فیّاض، خوشحالی بخش، تیز رو اور عبور کے لیے دشوار ہے—وہیں اپنا جسم چھوڑ دیا، وہ دیوتاؤں کے برابر ہو گئے۔
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Steadfastness (dhairya) combined with reverent approach to a sacred tīrtha is praised as leading to exalted spiritual attainment; the verse presents the Gaṅgā as supremely purifying and merit-bestowing, so that those who relinquish the body there are said to reach a divine status.
A Siddha describes the Gaṅgā in highly auspicious metaphors (milk- and ghee-like, bountiful, swift, hard to ford) and declares the फल (result): resolute men who go to her and abandon the body there attain equality with the gods.