Shloka 52
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
गालव उवाच विश्वामित्रा भ्यनुज्ञातो हाहं पितरमागत:,न तात तरुण दान्तं पिता त्वां पश्यतेडनघ । गालवजीने कहा--राजन! विश्वामित्र मुनिकी आज्ञा पाकर मैं अपने पिताजीका दर्शन करनेके लिये घरपर आया। उस समय मेरी माता वैधव्यके दुःखसे दुःखी हो जोर-जोरसे रोती हुई मुझसे बोली--'तात! अनघ! कौशिक मुनिकी आज्ञा लेकर घरपर आये हुए वेदविद्यासे विभूषित तुझ तरुण एवं जितेन्द्रिय पुत्रको तुम्हारे पिता नहीं देख सके'
Gālava uvāca: Viśvāmitrābhyanujñāto hāhaṁ pitaram āgataḥ; na tāta taruṇa dāntaṁ pitā tvāṁ paśyate ’nagha.
گالَو نے کہا—“اے راجن! وشوامتر کی اجازت پا کر میں اپنے باپ کے دیدار کو گھر آیا ہوں؛ مگر ہائے، بیٹے! اے بے عیب! تمہارا باپ تمہیں—اس جوان، ضبطِ نفس والے—کو دیکھ نہ سکا۔”
गालव उवाच
Educational Q&A
Even when one fulfills a guru’s command and gains learning and discipline, worldly life remains impermanent; therefore, one should act dutifully without delay and with awareness that opportunities—such as seeing one’s parents—may not return.
Gālava, having obtained leave from his teacher Viśvāmitra, comes home intending to see his father. His mother, overwhelmed by widowhood and grief, laments that his father is no longer alive to behold his accomplished, self-controlled son.