Shloka 1
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
ऑपन--#रा< बछ। है २ >> अष्टादशो< ध्याय: शिवसहस्रनामके पाठकी महिमा तथा ऋषियोंका भगवान् शंकरकी कृपासे अभीष्ट सिद्धि होनेके विषयमें अपना- अपना अनुभव सुनाना और श्रीकृष्णके द्वारा भगवान् शिवजीकी महिमाका वर्णन वैशम्पायन उवाच महायोगी ततः प्राह कृष्णद्वैपायनो मुनि: । पठस्व पुत्र भद्रं ते प्रीयतां ते महेश्वर:
vaiśampāyana uvāca | mahāyogī tataḥ prāha kṛṣṇadvaipāyano muniḥ | paṭhasva putra bhadraṃ te prīyatāṃ te maheśvaraḥ ||
وَیشَمپایَن نے کہا— پھر مہایوگی مُنی کرشن-دویپاین (ویاس) نے فرمایا— “اے بیٹے! تمہارا بھلا ہو۔ تم بھی اس ستَو کا پاٹھ کرو، تاکہ مہیشور تم پر راضی ہوں۔”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharmic practice includes disciplined recitation of sacred hymns; sincere praise (stotra-pāṭha) is presented as a means to obtain Śiva’s favor and auspicious well-being.
Within Vaiśampāyana’s narration, Vyāsa addresses his ‘son’ (contextually a revered addressee such as Yudhiṣṭhira in many recensions) and urges him to recite the hymn so that Maheśvara (Śiva) may become pleased with him.